Tu jesteś: Strona główna » Czytelnia - inne » List Rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu z okazji Uroczystości Chrystusa Króla – 23.11.2008 r.
ZGWSD
Wyższe Seminarium Duchowne w Paradyżu od początku swego istnienia – czyli od sześćdziesięciu jeden lat – swoje święto patronalne obchodzi w Uroczystość Chrystusa Króla. Dlatego w tym czasie, szczególnie gorąco, modlimy się w Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej za wszystkich przygotowujących się w Seminarium Duchownym do przyjęcia święceń prezbiteratu oraz o nowe powołania kapłańskie z naszych parafii...
List Rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu
z okazji Uroczystości Chrystusa Króla – 23.11.2008 r.
Drodzy Bracia i Siostry!
Wyższe Seminarium Duchowne w Paradyżu od początku swego istnienia – czyli od sześćdziesięciu jeden lat – swoje święto patronalne obchodzi w Uroczystość Chrystusa Króla. Dlatego w tym czasie, szczególnie gorąco, modlimy się w Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej za wszystkich przygotowujących się w Seminarium Duchownym do przyjęcia święceń prezbiteratu oraz o nowe powołania kapłańskie z naszych parafii. Sens i charakter tej uroczystości wyznacza jednak nie tylko wieloletnia tradycja, lecz również odczytywane ciągle na nowo Słowo Boże oraz aktualne zadania, jakie stawia przed nami Kościół.
Wsłuchując się zatem w treść dzisiejszej Ewangelii, trudno pozostać nieporuszonym i obojętnym wobec pouczeń Chrystusa: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili oraz: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i mnie nie uczynili. Słowa te, skierowane do wszystkich wiernych, są szczególnie zobowiązujące dla prezbiterów i kandydatów do kapłaństwa. Kapłaństwo bowiem oznacza uczestnictwo we władzy królewskiej Chrystusa, która polega na służbie Ewangelii i Kościołowi. Jest to jedyny rodzaj władzy, której pierwszym warunkiem jest ofiarna służba Bogu i drugiemu człowiekowi. Dlatego Chrystus z całą mocą przypomina: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili.
Widzieć Chrystusa w drugim człowieku – to jedyna ewangeliczna perspektywa dla każdego chrześcijanina, ale przede wszystkim dla każdego księdza! Mieć takie wrażliwe oczy, by dostrzec potrzebującego! Mieć taki wrażliwy słuch, by usłyszeć proszącego! Mieć tak przenikliwy umysł, by wiedzieć jak jemu pomóc! Mieć takie otwarte serce, by objąć nim słabych! Oto zadanie każdego chrześcijanina! Oto powołanie każdego księdza i pragnienie każdego seminarzysty!
Szczególnym drogowskazem i przykładem takiej ewangelicznej wrażliwości jest Apostoł Paweł, którego życie i pisma przywołujemy, obchodząc w Kościele Rok św. Pawła. On, podobnie jak i my, poznał Jezusa już po Jego śmierci i zmartwychwstaniu, ale tak głęboko uwierzył Ewangelii, że pozostał jej wierny w całym swoim życiu, aż do końca. Dlatego papież Benedykt XVI, ogłaszając uroczyście Rok Apostoła Narodów, przypominał: Pamiętajcie, że jak w początkach, tak i dziś Chrystus potrzebuje apostołów gotowych poświęcić samych siebie. Potrzebuje takich świadków jak św. Paweł – niegdyś zawzięty prześladowca chrześcijan. Ale oślepiony Bożym światłem, bez wahania przeszedł na stronę Ukrzyżowanego i konsekwentnie poszedł za Nim. Żył i pracował dla Chrystusa. Dla Niego nauczał, przepowiadał, cierpiał i umarł. Jakże aktualny jest dzisiaj jego przykład!
Można i należy oczekiwać, że to właśnie Wyższe Seminarium Duchowne będzie miejscem, gdzie przykład św. Pawła zostanie podjęty. By sprostać temu wyzwaniu potrzebujemy jednak wiary, modlitwy i troski całego naszego diecezjalnego Kościoła. To dzięki pracy i trudowi wszystkich wiernych – kapłanów, sióstr zakonnych i świeckich – drogę do kapłaństwa każdego roku odczytuje i podejmuje nowa grupa młodych i gorliwych ludzi.
Wspólnie zatem, w uroczystość Chrystusa Króla – patronalne święto Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu – wsłuchujemy się w słowa dzisiejszej Ewangelii: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili i jednocześnie wpatrujemy się w życie i dzieło Apostoła Pawła. To nie tylko dwutysięczna rocznica urodzin sprawiła, że z taką mocą Kościół przywołuje właśnie dzisiaj tę postać. W świecie coraz bardziej nowoczesnym, otwartym przez podróże czy internet, w świecie dobrze poinformowanym i zbyt szybko zmieniającym się, potrzeba kogoś, kto uporządkuje nasze pragnienia i skieruje je właściwie ku Bogu i drugiemu człowiekowi, zgodnie ze słowami Chrystusa: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili!
Dwa tysiące lat temu, z podobnego świata Bóg powołał św. Pawła, który całe bogactwo i różnorodność wartości narodowych, kulturowych i religijnych uczynił skarbnicą w przepowiadaniu Ewangelii. Jego znajomość praw religijnych, obyczajów politycznych, jak i orientacja w filozofii greckiej oraz kontakty handlowe – wszystko to stało się użytecznym bagażem w dziele ewangelizacji. Ale ostatecznym narzędziem apostołowania uczynił osobiste świadectwo swego życia – był bowiem nade wszystko kimś „żyjącym w Chrystusie” i tak też patrzył na drugiego człowieka!
Taka postać potrzebna jest Kościołowi dla wszystkich chrześcijan także dziś. Przemawia do nas radykalnie w sprawach wiary, ale równocześnie szanuje ludzkie słabości i właściwie korzysta ze zdobyczy współczesnego świata. Dla kleryków i wychowawców Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu jest to również wyjątkowe wyzwanie i zobowiązanie. Podejmujemy je, tak jak potrafimy najlepiej, prosząc jednak o modlitwę, troskę i wsparcie wszystkich naszych wiernych – czcigodnych księży, drogich braci i sióstr! Bez waszej wiary, bez waszej wytrwałej modlitwy, bez waszej ofiary trudno byłoby sprostać tym ideałom formacji do kapłaństwa, które ciągle jest przecież wyczekiwane i oczekiwane przez tak wielu wiernych w parafiach naszej diecezji.
Dzisiaj wspólnotę seminaryjną tworzy 101 alumnów na sześciu rocznikach. W maju tego roku 11 diakonów przyjęło w katedrze gorzowskiej święcenia prezbiteratu. W tym samym miesiącu 10 alumnów w zielonogórskiej konkatedrze otrzymało święcenia diakonatu, a we wrześniu 18 nowych kandydatów rozpoczęło formację na pierwszym roku. Wyższe Seminarium Duchowne w Paradyżu jest więc żywym organizmem Kościoła diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, który pragnie służyć Bogu i drugiemu człowiekowi według dewizy Chrystusa: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili! Natomiast patronem i drogowskazem w tegorocznej pracy formacyjnej chcemy uczynić św. Pawła Apostoła, który swoim życiem poświadcza nam piękno i wyjątkowość powołania do kapłaństwa.
Jeszcze raz, w imieniu całej wspólnoty seminaryjnej, dziękuję wszystkim księżom, siostrom zakonnym, „przyjaciołom Paradyża”, grupom modlitewnym i każdemu z osobna za wszelką dobroć okazaną dotychczas Seminarium Paradyskiemu. Jednocześnie proszę w dniu naszego święta patronalnego o modlitwę oraz wszelkiego rodzaju wsparcie, które uczynią nasz formacyjny wysiłek jeszcze bardziej użytecznym i przydatnym dla Kościoła i wszystkich wiernych. Bóg zapłać!
ks. Jarosław Stoś
Rektor Z-GWSD w Paradyżu
2008-11-23